1 kLYofxl9rQzgeClhborymA

47 درس کلیدی برای طراحان UI و UX [بخش 2]

زمان مطالعه: 6 دقیقه

11. گزینه حالت تاریک اضافه کن

By ProCreator — Dribbble

بسته به برنامه ای که در حال توسعه آن هستید، افزودن گزینه تم تاریک می تواند باعث تسلی به کاربرانی مانند خودم شود که در حالت تاریک زندگی می کنند. حالت تاریک برای چشم سبُک است و به من احساس ناگهانی خیره شدن به لامپ را نمی دهد.

طراحی برای حالت تاریک تفاوت زیادی با طراحی برای حالت روشن ندارد. فقط نیاز به یک پالت رنگ متفاوت است. توصیه می کنم به کاربر اجازه دهید بین حالت تاریک یا روشن اختیار داشته باشد – امکان جابجایی بین دو حالت باعث بهبود تجربه (UX) برنامه شما می شود و به کاربران امکان می دهد کنترل خود را بر تجربه شان حفظ کنند.

12. توضیحات خطای مزخرف ایجاد نکنید

هر رویدادی در برنامه خود، حتی موارد نه چندان مهیج را، به عنوان فرصتی برای ارائه یک تجربه به یاد ماندنی ببینید.

به طور کلی توضیحات خطا تجربه های منفی هستند، اما شما می توانید با مقداری هویت یا لذت، آنها را به تجربه های مثبت تبدیل کنید.

نمونه مورد علاقه من در این مورد صفحه خطای “قطعی اینترنت” Google Chrome است. آنها تمام اطلاعات لازم را برای آگاهی کاربر در مورد چگونگی رفع آن فراهم می کنند، اما یک بازی دونده بی پایان T-Rex هم وجود دارد. عجب نبوغی!

یکی دیگر از موارد مورد علاقه من صفحه 404 دریبل است. درخشان است چون کاربر را درگیر می کند و آنها می‎توانند به سرعت به مرور طرح های اعتیاد آور بازگردند.

الکسیس اوهانیان، بنیانگذار Hipmunk، می گوید: «مردم هنوز در مورد پیام خطای ما در Hipmunk توییت می کنند و این یک پیام خطا است؛ چرا آنها این کار را می‏‎کنند؟ چون وقتی آنها کاری را انجام می دادند که انتظار می رفت مانند جستجوی پرواز بسیار خسته کننده باشد، به آنها یک لحظه از سبک سری می بخشد.»

13. مقداری از الگو (pattern) و گرادینت استفاده کنید

صفحه ثبت نام Whimsical

الگوها و گرادینت ها یکی دیگر از راه های عالی برای هنری و چشم فریب کردن مطالب نچسب است. اضافه کردن الگوها و گرادینت های ساده در پشت تصاویر یا پس زمینه ها، سیاق و عطر و طعم را به طرح های معمولی و غیر هیجان انگیز اضافه می کند.

از صفحه فرود UserTesting.com

با الگوها می توانید به هر اندازه که می خواهید خلاق و یا کمینه گرا (minimal) باشید. گرچه نباید حواس را از محتوای اصلی پرت کرد.


اصول طراحی که غالباً فراموش می شوند.

مقاله اصلی – 10 دستور برای طراحی UI

14. حالت های خالی

بخش های نمایشی خالی ایجاد شده توسط شما باید چیزی بیش از یک بخش خالی باشد

بخشی از صفحه که معمولاً با توجه به اعمالی که کاربر در رابطه با محصول ما انجام می دهد پر می شود، خالی است زیرا کاربر برای اولین بار محصول شما را باز کرده.

این می تواند لیستی از کتابها، پروژه ها، کارها، مشتریان یا آهنگ ها باشد – اما از آنجا که آنها هنوز چیزی اضافه نکرده اند، خالی است.

خالی گذاشتن یک بخش، در جایی که محتوا می تواند باشد فرصتی سوخته برای شماست برای ارائه راهنمایی و اطلاعاتی در مورد نرم‌افزار خود.

برای جهت دهی به کاربران باید از بخش نمایشی خالی خود استفاده کنید.

می توانید از بخش های نمایشی خالی برای ارائه مشاوره، راهنمایی، مروری بر اقدامات احتمالی استفاده کنید یا به راحتی صفحه خالی را با صفحه ای جایگزین کنید که به کاربران اجازه می دهد اطلاعات ناقص خود را کامل کنند.

هر کاری که می خواهید انجام دهید، اما فقط اطمینان حاصل کنید که نگویید، “اینجا هنوز چیزی وجود ندارد …”

15. اهداف

باید برای انگشتان انسان کنترل هایی به اندازه کافی بزرگ ایجاد کنید

اگر رابط کاربری شما لمسی است، به عناصر قابل لمس اندازه کافی بدهید.

صرف نظر از انتخاب یک بخش به خاطر انتخاب دیگری، اذیت کننده است و تجربه لذت بخشی نخواهد بود اگر گزینه‎ای انتخاب شود که قصد انتخابش نباشد.

پر کردن (padding) 2 میلی‌متر بین عناصر، یک قانون اساسی برای جلوگیری از ضربه (tap) های از دست رفته است.

اپل در دستورالعمل های رابط انسانی آیفون حداقل اندازه هدف 44 پیکسل عرض 44 پیکسل بلندا را توصیه می‎‏کند.

مایکروسافت در راهنمای طراحی و تعامل UI ویندوز فون اندازه لمس پیشنهادی 34px و حداقل اندازه لمس را 26px می‌داند.

16. پیمایش نامحدود

از پیمایش بی نهایت فقط برای محتوا به سبک خوراک استفاده خواهید کرد

پیمایش بی نهایت همان چیزی است که همه برنامه های رسانه های اجتماعی از آن استفاده می کنند. بدون نیاز به کلیک بر روی صفحه بعدی، محتوا همزمان با پیمایش کاربر بارگذاری می شود.

این برای خوراک خبری بسیار خوب عمل می کند، اما اگر در پیام ها، ایمیل ها، لیست انجام کار (to-do)، جستجو و مانند آن اعمال شود کاربر نمی تواند بفهمد که ابتدا، وسط و انتها کجاست.

هنگامی که یک کاربر می تواند 945 صفحه را در لیست ببیند، می تواند تصمیم بگیرد که خواه لیست را با جستجو، مرتب‌سازی یا فیلتر کردن محدود می کند. اما اگر تصوری از تعداد موارد موجود در لیست نداشته باشد نمی تواند تصمیم بگیرد.

17. نگو، نشان بده

برای درک چگونگی عملکرد یک برنامه، به مطالعه طاقت فرسا احتیاج ندارید

عبارت “نشان بده، نگو” اغلب به نمایشنامه نویس آنتون چخوف نسبت داده می شود، این روش به خواننده اجازه می دهد تا داستان را از طریق حواس و احساس به جای توصیف نویسنده تجربه کند.

کاربران نمی خواهند بخوانند تا بفهمند – در عوض، محل را به آنها نشان دهید و اجازه دهید آن را به صورت بصری تجربه کنند.

نمایش نحوه استفاده از محصول به کاربران، همیشه بهتر از گفتن آن است.

دموی ویدیویی برای نرم افزارها و رابط های پیچیده ایده آل است، اما اگر فیلم امکان‌پذیر نیست، نکات روی صفحه یک نقطه شروع عالی است. با این حال، مطمئن شوید که نکات را از نظر بصری جذاب و قابل رد کردن هستند.

18. مولفه های بومی

در صورت امکان از مولفه های رابط بومی دستگاه استفاده خواهید کرد

با استفاده از اجزایی که از قبل در محصولات تعبیه شده اند، می توانیم تجربه آشنایی را در اختیار کاربران قرار دهیم و از خطا در زمان وارد کردن اطلاعات جلوگیری کنیم.

صرف نظر از اینکه شما به عنوان یک طراح چقدر خوب هستید، نمی توانید طراحی پنل انتخاب تاریخ از صفر را توجیه کنید. حتی اگر نمونه شما از نظر عینی بهتر باشد، کاربر هنوز مجبور به یادگیری یک مولفه جدید است در حالی که یک نسخه کاملاً خوب در دستگاهش تعبیه شده است.

مولفه های بومی احتیاج به کار فکری ندارند – از آنها برای صرفه جویی در وقت و تلاش تیم خود و کاهش اصطکاک برای کاربران استفاده کنید.


اگر مناسب استفاده شوند، لیست های کشویی خیلی افتضاح نیستند

مقاله اصلی – 10 روش برای بهبود لیست کرکره ای در طراحی UI و UX

19. پیش فرض هوشمندانه

با استفاده از تجزیه و تحلیل و کلیت الگوهای استفاده، می توان تعیین کرد که کدام گزینه در لیست کشویی ما بیشتر انتخاب می شود.

اگر 80٪ از کاربران گزینه خاصی را انتخاب کنند، با قرار دادن آن بصورت پیش فرض هوشمندانه، می توانیم به 80٪ از کاربران اجازه دهیم این مرحله را به طور کامل رد کنند.

به عنوان مثال اگر در یک وب سایت از کلرادو در حال پرداخت سریع بلیت هستید، منطقی است که پیش فرض هوشمندانه کلورادو را به عنوان ایالت از قبل انتخاب کند.

20. ساده کنید

در صورت امکان، می توانیم با تجزیه و تحلیل بفهمیم کدام گزینه ها از لیست کشویی ما غیرضروری است.

اگر کاربران فقط تعداد انگشت شماری از گزینه ها را انتخاب می کنند و بندرت یا هرگز سایر گزینه ها را انتخاب نمی کنند، پس می توانیم آنها را حذف کنیم.

داشتن یک لیست مختصر باعث می شود بازدیدکنندگان ما بتوانند به راحتی گزینه ای را که بیشتر به آنها مربوط است انتخاب کنند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خروج از نسخه موبایل